KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2016/1430 E., 2016/7942 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 7. fıkra uyarınca sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde cezanın infaz edilmiş sayılmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06.10.2011 tarihli ve 2010/3914 esas, 2011/1544 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine dair .... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07.07.2015 tarihli ve 2010/3 esas, 2011/3 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;
1- Sanık hakkında verilen 07.07.2015 tarihli düşme kararından önce, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı’nın 08.06.2016 tarih ve 94660652-105-34-3553-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.06.2016 tarih ve 2016/254037 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2016/1430, K. 2016/7942, 24 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama