KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2016/2206 E., 2017/158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Sanıklar ... ve ... bakımından duruşmalı, sanık ... bakımından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Sanık ...’ın tekerrüre esas kabul edilen Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/480 esas, 2009/79 karar sayılı hırsızlık suçundan kurulan hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 23.06.2014 tarih ve 2012/977-2014/13063 karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine henüz kesinleşmediği,
adli sicil kaydına göre Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/480 esas, 2009/79 karar sayılı konut dokunulmazlığının ihlali suçu hakkında da hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 116/4 maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla,
bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TEFHİM ŞERHİ
06.02.2017 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ..., sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluklarında 08.02.2017 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2016/2206, K. 2017/158, 6 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama