KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2016/372 E., 2016/2305 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2016
- Mahkemesi
- ... Asliye Ceza
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması halinde cezasının infazına dair .... Sulh Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 tarihli ve 2012/132 esas, 2013/171 sayılı kararının infazını müteakip hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin .... Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2015 tarihli ve 2012/519 esas, 2013/838 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre;
1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde,
2- Sanık hakkında verilen 01.04.2015 tarihli düşme kararından önce, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanunun 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 23.12.2015 tarih ve 2015/26933/85556 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2016 tarih ve 2015/428549 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2016/372, K. 2016/2305, 8 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama