Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2018/22 K.2018/22

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında İzmir 4. Çocuk Mahkemesi'nin 22.09.2008 tarih ve 2008/96 - 2008/580 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 tarih ve 2010/14966 - 2012/3665 sayılı kararı ile bozulduğu, İzmir 4. Çocuk Mahkemesi'nce 12.07.2012 tarih ve 2012/518 - 2012/617 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderildiği,

anılan Dairenin 13.11.2013 tarih ve 2013/25893 - 2013/17405 sayılı görevsizlik kararıyla Dairemize gönderildiği, Dairemizin 07.05.2014 tarih ve 2013/17513 - 2014/5766 sayılı kararıyla dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderdiği, 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 14.12.2016 tarih ve 2014/459 - 2016/1780 sayılı karar ile dosya tekrar Dairemize gönderildiği,

Dairemiz tarafından iş bölümü değişikliği nedeniyle 19.01.2017 tarih ve 2017/31-2017/60 sayılı kararı ile dosya Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından da iş bölümü değişikliği nedeniyle 14.02.2017 tarih ve 2017/14998 - 2017/4897 sayılı kararı ile dosya Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderildiği, anılan Daire de 03.04.2018 tarih ve 2017/5980 - 2018/3654 sayılı görevsizlik kararıyla dosyayı Dairemize gönderdiği,

02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 26.12.2017 tarih ve 2017/280- 2017/300 sayılı emsal kararında da belirtildiği gibi direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK.nın 152. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 5237 sayılı Kanunun 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirildiği, sanıkların suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu dikkate alınarak,

sanıklara atılı “mala zarar verme” suçu için 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde belirlenen cezanın üst sınırı itibariyle, anılan Kanun'un 66. maddesinin 1/e ve 2. fıkraları ile 67. maddesinin 4. fıkrası hükümleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık olağan üstü dava zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak,