Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2018/27 K.2018/27

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.05.2013 tarih ve 2012/453-2013/250 sayılı kararı ile yalan tanıklık suçundan Ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.11.2014 tarih ve 2014/6798-2014/11701 sayılı kararı ile bozulduğu, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 16.04.2015 tarih ve 2015/61-2015/120 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği,

02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 14.12.2016 tarih ve 2015/493-2016/1846 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiği, Dairemiz tarafından iş bölümü değişikliği nedeniyle 19.01.2017 tarih ve 2017/40-2017/76 sayılı karar ile dosya Yargıtay 16. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından da iş bölümü değişikliği nedeniyle 22.03.2017 tarih ve 2017/762-2017/3189 sayılı gönderme kararı ile dosya Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderildiği,

anılan Daire de 29.11.2017 tarih ve 2017/10775-2017/13487 sayılı görevsizlik kararıyla dosyayı Dairemize gönderdiği, Dairemiz tarafından 19.12.2017 tarih ve 2017/2733-2017/8771 sayılı karar ile görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderildiği, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından 02.05.2018 tarih ve 2017/385-2018/7 sayılı karar ile Dairemizin görevsizlik kararı kaldırılarak dosya Dairemize gönderildiği, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;