Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2018/32 K.2018/32

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.09.2015 tarih ve 2015/44-2015/38 sayılı kararı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.05.2016 tarih ve 2016/673-2016/4198 sayılı kararı ile bozulduğu, Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi'nce 22.06.2016 tarih ve 2016/31-2016/52 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderildiği,

Yargıtay 10. Ceza Dairesi tarafından 04.06.2018 tarih ve 2018/307-2018/4780 sayılı görevsizlik kararıyla da dosya Dairemize gönderildiği, CMK'nın 307/3. maddesi ile Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 26.12.2017 tarih ve 2017/280-2017/300 sayılı emsal kararı gereğince direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;