Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2018/42 K.2018/42

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2013 tarihli ve 2010/506-2013/558 sayılı kararı ile iftira suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.10.2014 tarihli ve 2014/6104-2014/10677 sayılı kararı ile bozulduğu, İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesince 15.12.2015 tarihli ve 2014/417-2015/447 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 16. Ceza Dairesine gönderildiği,

Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından iş bölümü değişikliği nedeniyle 09.02.2017 tarihli ve 2016/5767-2017/630 sayılı gönderme kararı ile dosya Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderildiği, anılan Daire de 07.11.2018 tarihli ve 2017/7084-2018/12309 sayılı görevsizlik kararıyla dosyayı Dairemize gönderdiği,

02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 26.12.2017 tarih ve 2017/280-2017/300 sayılı emsal kararında da belirtildiği gibi direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;