Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/1057 K.2020/1229

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşılan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, 12/01/2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak görülmüş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,

mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tefecilik suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında uygulama maddesinin TCK'nın 241/1 yerine aynı Yasanın 245/1 maddesi olarak gösterilmesi,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,