Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/1372 K.2020/1171

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Erbaa Sulama Birliği Başkanı olan sanığın, birliğin ÇEDAŞ kurumuna borcu olduğu ve elektriklerinin kesilmiş bulunduğu, 10/07/2009 tarihinde 5917 sayılı Yasa geçici 2. maddeye göre belli esaslar dahilinde tarımsal sulama abonelerinin enerji borçlarının yapılandırılmasına imkan tanındığı, ÇEDAŞ Tokat İl müdürlüğü tarafından bu imkandan faydalanılıp faydalanılmayacağına ilişkin yazının 28/07/2009 tarihinde birlik başkanlığına gönderildiği, bu tebligatın ... tarafından sanığa verildiği, buna rağmen sanığın konuyu encümen gündemine alıp bir karara bağlamadığı, kuruma da başvurmayarak elektriği açtırmadığı,

2009 yılı tarım sezonunda birliğin su temin ettiği bölgedeki çiftcilerin sulama yapamadığı ve bu şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; mahkeme tarafından aldırılan bilirkişi raporunda yargılama konusu zarar tespiti yönünde, sulama birliğinin 2009 mayıs itibariyle elektrik borcuna ilişkin dosyada kayıt bulunmadığı gerekçesiyle zarar hesaplaması yapılamadığı belirtildiği,

bilirkişi raporunda yargılama konusuyla ilgisi bulunmayan bir konuda zarar hesaplaması yapıldığı anlaşılmakla, Erbaa Sulama birliğinden ve ÇESADAŞ kurumundan 2009 mayıs itibariyle Birliğin elektrik borcu ile 5917 sayılı Yasa kapsamında yapılandırma yapılması halinde ödenmesi gereken tutara ilişkin bilgi ve belgelerin sorulması neticesinde kurum zararının hesaplanması hususunda tekrardan rapor alınması, hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1) Yargılama sırasında zararı karşılamayı kabul edip etmediği sanığa sorulmadan hakkında “Kamu zararını karşılamadığı” gerekçesiyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3) 09.09.2009 olan suç tarihinin karar başlığında 2009 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

4) Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,