Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/1509 K.2020/1944

Dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında,

maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve sanığın faiz karşılığı ödünç para verip vermediğinin kesin olarak belirlenmesi amacıyla, soruşturma aşamamsında ifadesi alınıp yargılama aşamasında dinlenmeyen şahısların tanık sıfatı ile bilgi ve görgüsüne başvurulması, tanık ...'ın yeniden dinlenmesi ile soruşturma ve yargılama aşamasında verdiği ifadeler arasındaki çelişkinin giderilmesi, alacaklı olduğu icra takip dosyalarının tespitiyle onaylı birer örneğinin dosya arasına alınması varsa takip borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesi,

dosya içerisinde mevcut bulunan araç satış sözleşmesinde yazılı ... plaka sayılı araç plakasına ait suç tarihini kapsar şekilde tüm sahiplik bilgilerini içerir sicil kayıtlarının ilgili trafik tescil şube müdürlüğünden getirtilmesi ile dosya içerisinde bulunan sahiplik belgesinde ismi geçen şahsın tanık sıfatı ile bilgi ve görgüsüne başvurularak aracın satımı hususunda sanık ile sözleşme yapıp yapmadıkları hususunun sorulması, sanık hakkında Vergi Dairesinden daha önce vergi raporu düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması ile düzenlenmesi halinde bir örneğinin dosya arasına alınması,

aksi halde vergi mükellefi olması halinde suç tarihini kapsar vergi inceleme raporu alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini

kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,