Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/1555 K.2020/699

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiinin 14/05/2014 tarihinde tefhim olunan hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra ve 03/06/2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 05/02/2008 ile temyiz inceleme günü arasında durma süresi de nazara alındığında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.