Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/1644 K.2020/1443

Dosya incelendi;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde bu suçun mağduru olup yapılan yargılamada 06/01/2014 tarihli katılma talebi hakkında bir karar verilmeyen Hazinenin vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmiş olması karşısında, CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin mahkumiyet hükmüne, katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin ise vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 241/1 maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerekirken, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılması sırasında hesap hatası sonucu sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak eksik belirlenmesi,

3-Dosya kapsamına göre suç tarihinin karar başlığında 18/05/2012 olarak gösterilmesi gerekirken 19/12/2012 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

4-Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas; 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

5-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,