Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/1654 K.2020/582

Dosya incelendi; Duruşma gününü bildiren davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen ve usulüne uygun katılma talebinde bulunmayan Hazinenin katılan sıfatını kazanmadığı ve bu itibarla kararı temyiz hakkı da olmadığından, Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin O yer Cumhuriyet savcısının beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1- TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve suç tarihinin, kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu, suç tarihinin zamanaşımı hükümlerinin uygulanma koşullarının belirlenmesi açısından önemli olduğu nazara alınarak,

müştekilerin hazırlık beyanları ile yargılama aşamasındaki beyanları incelendiğinde kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği iddia edilen tarihler konusunda farklılıklar olduğu ya da belirlenebilir nitelikte olmadığı ayrıca müştekiler Rıdvan Kara, ... ve ...'ın sanıkla faiz anlaşması yapıp yapmadığı tespit edilemediğinden maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin tespiti açısından sanığın ve müştekilerin yeniden beyanlarına başvurularak, tefeciliğe konu paranın hangi tarihlerde alındığı,

miktarı ve faiz kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı hususları kendilerine ayrıntılı olarak sorularak tespit edilmesi, alacaklı olduğu icra takip dosyalarının tespitiyle varsa takip borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve borcun kaynağının sorulması, vergi mükellefi olduğunun belirlenmesi halinde ve gerektiğinde hakkında vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi, farklı tarihlerde düzenlenen kolluk araştırma tutanakları arasındaki çelişkinin giderilmesi sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden,

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli olması dikkate alınmadan, birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesi gerektiği şeklindeki eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Hükümde CMK'nın 223/2-e madde ve fıkra hükmüne yer verilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,