KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2020/205 E., 2020/1729 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 257/2, 62, 53/1-2-3, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
228 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi, ancak;
Sanık hakkında tayin olunan ve ertelenen hapis cezasının kısa süreli olduğu gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,
Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK 53/1. madde uyarınca hak yoksunluğuna ilişkin hüküm fıkrasının tümüyle çıkarılması,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2020/205, K. 2020/1729, 22 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama