Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2137 K.2020/2312

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tefecilik suretiyle kazanç sağlamaya yönelik kastı ve atılı suçlara ilişkin eylemlerin korudukları hukuki yararlar dikkate alındığında, alacağını teminatlı hale getirmeye yönelik fiiller de dahil hukuksal anlamda fiilin sadece tefecilik suçuna vücut vereceği gözetildiğinde, 5464 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunun oluşup oluşmadığına ilişkin değerlendirmede bulunmaya gerek görmeyen Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönüyle bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin, suça konu eylemlerin gerçekleştirildiği en son tarih olan "28/11/2011" olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Hükmün ikinci paragrafında sanığın 3 yıl hapis ve 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, üçüncü paragrafında ise öngörülen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den çarpılmak sureti ile 140,00 TL adli para cezasına çevrildiği, devam eden paragrafta neticeten sanığın 3 yıl hapis ve 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümde karışıklığa neden olunması,