Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/222 K.2020/1048

Dosya incelendi:

TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda ve farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilerek;

sanığın 2008 yılında kazanç elde etmek amacıyla işyerinde bulunan pos cihazlarından gerçek mal veya hizmet alım satımına dayanmayacak şekilde komisyon karşılığı birden çok kişiye ait kredi kartlarından çekim yaptığının iddia edilmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, vergi incelemesi sonrasında düzenlenen ayrıntılı raporda isimleri yer alan ve yargılama aşamasında dinlenmeyen şahısların tanık sıfatı ile bilgi ve görgüsüne başvurulması,

müşteki ... beyanında kendisine ait kredi kartını ... ... isimli şahsa verdiğini bildirdiği gözetilerek ismi geçen ... ... isimli şahsın kimlik bilgilerinin tespiti ile tanıklığına müracaat edilmesi, sanığın icra dairelerinden alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesi ile borcun kaynağının sorulması, sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı ve gizli kolluk araştırması yapılması,

sanığın defter kayıtları, fatura ve slip koçanlarının incelenerek kontör satımının defterlerle uyumlu olup olmadığı hakkında yeniden bilirkişi raporu düzenlettirilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,