Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2230 K.2020/2016

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame içeriğindeki "... ilçesi ...

Köyü Muhtarı olarak görev yapan şüphelinin dolmuş işletmeciliği faaliyetinden dolayı yapılan bazı harcamaları köy bütçesinden yaptığı, bazı gider belgeleri miktarlarını köy gelir gider defterine gider belgelerindeki miktarından fazla yazdığı, bazı gider belgelerinin köy gelir gider defterine ikinci defa gider yazıldığı, şüpheli adına kesilen faturaların otobüs işletmeciliği ile ilgili muhasebe kayıtlarına ve köy gelir gider defterine gider olarak yazdığı,

kendisine köy borcu adı altında para ödeyerek köy bütçesini ve otobüs işletmesini zarara uğrattığı", şeklindeki isnatların sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesine göre bu suça bakma, yargılama yapma ve delilleri tartışma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, diğer isnatların da bağlantılı olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,