Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2419 K.2020/395

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında yer alan ''kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği'' şeklindeki kabul karşısında, ihaleye konu taşınmazın pazarlık usulü ile satışına ilişkin idari işlemin sanık hakkındaki yargılama devam ettiği sırada Çorum İdare Mahkemesinin 04.06.2009 tarihli 2008/260 E. 2009/361 K. sayılı kararı ile iptal edildiği ve taşınmazın belediye uhdesinde kaldığı,

kamunun basit bir araştırma ile tespit edilebilecek zararının varlığından bahsedilemeyeceği, bu halde öncelikle CMK’nın 231/6-c-son cümle uyarınca sanığa hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına muvafakat edip etmediğinin sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Yargılama sırasında bilirkişilerce tespit edilen zararı karşılamayı kabul edip etmediği sanığa sorulmadan hakkında “kamu zararını karşılamadığı” gerekçesiyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere,

hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,