Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2601 K.2020/768

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu nazara alındığında, 20/01/2010 tarihli hükme yönelik sanık aleyhinde bir temyiz talebi bulunmadığı halde, sanık hakkında yazılı şekilde CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olacak şekilde 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 06.05.2014 tarih ve 2012/11910 Esas, 2013/1115 Karar sayılı bozma ilamı öncesi verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi ve kararın sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin "Suçun TCK 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle TCK 53/5 madde gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere TAKDİREN 3 AY SÜREYLE BU HAK VE YETKİLERİN KULLANILMASININ YASAKLANMASINA" şeklindeki 7. paragrafının tamamen çıkarılması ve hüküm fıkrasından yargılama ile