Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2691 K.2020/147

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suburcu Vergi Dairesi Müdürlüğünün .... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık ...'ın telekominikasyon techizatı (cep telefonu, faks) satışı yapmak üzere 06/09/2004-31/10/2008 tarihleri arasında faaliyette bulunduğu, iş yerindeki POS cihazını gerçekte her hangi bir mal satışı olmaksızın kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandığı ve karşılığında faiz geliri elde ederek tefecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda, tanıkların aşamalardaki beyanlarında kredi kartları ile sanığa ait pos cihazından hangi tarihlerde işlem yaptırdıklarını net olarak belirtmedikleri,

tefecilik suçunda suç tarihinin, kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği ya da POS cihazı ile karttan çekim yapıldığı tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu nazara alınarak zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının tayini bakımından suç tarihinin net olarak belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla,

tanıkların kredi kartlarından pos cihazı ile çekim yaptırdıkları tarihin belirlenmesinden sonra belirli bir miktar komisyon karşılığında sanığa ait POS cihazından kredi kartıyla çekim yaptığını söyleyen ve kovuşturma aşamasında dinlenilmesi için çağrı kağıdı ile çağrılmasına rağmen duruşmaya gelmemesi karşısında dinlenilmesi amacıyla başkaca bir ara karar kurulmayan tanık ...'un dinlenilmesinden, sanığın POS tefeciliği yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle detaylı araştırma yaptırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken,

eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,