Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2828 K.2021/2005

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun 21/11/2004 tarihinde işlendiği, 4483 sayılı Yasa uyarınca 25/05/2005 tarihinde soruşturma izni verildiği, 20/12/2005 tarihinde kamu davası açılarak 18/07/2007 tarihli mahkumiyet kararının verildiği, hükmün 01/02/2010 tarihli karar ile 5271 sayılı CMK'nın 231/4. maddesi uyarıca değerlendirme yapılması maksadıyla bozulması üzerine 22/02/2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, deneme süresi içerisinde yeniden 16/01/2013 tarihinde suç işlendiğinin 07/01/2015 tarihli müzekkere ile ihbar olunması sonrasında 30/03/2015 tarihli karar ile hükmün açıklanmasına karar verildiği belirlenmekle;

5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK'nın 228. maddesinde düzenlenen suçun Kanun'daki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili durma süreleri ile soruşturma izni verilmesine kadar geçen süreler eklendiğinde dahi gerçekleştiği anlaşıldığından,