Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2868 K.2021/94

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen beraat hükmünün, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2015/3453 esas ve 09/03/2016 tarihli kararı ile Adli Tıp Kurumu 1. İhtisasa kurulunun raporunu gözeterek bozduğu ve sanığın TCK'nın 257/2 maddesinden cezalandırılması gerektiğini belirttiği, Ceza Genel Kurulunun 26/01/2016 tarihli ve 620-36, 02/10/2012 tarihli ve 472-1798, 06/12/2011 tarihli ve 197-246, 19/04/2011 tarihli ve 20-59, 17/04/2007 tarihli ve 325-100 sayılı kararları ile yerleşik uygulamasına göre, uyma kararının, ara kararı niteliğinde olmayıp davanın esasını çözümleyen kararlardan olduğu,

bozmaya uymakla, yerel mahkemenin bozma kararında gösterilen esaslara göre işlem yapıp karar verme ödevi doğduğu, sonradan bu kararın bir kısmından veya tamamından açıkça ya da zımnen geri dönülerek ilk hükmün aynen veya yeniden kurulmasının uyma kararının hüküm ve sonuçlarını ortadan kaldırmayacağı da nazara alınmadan, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09/03/2016 tarihli 2015/3453 esas 2016/3701 karar sayılı ilamına uyulmasına karar verildikten sonra dönülemez nitelikteki bu kararın gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,