KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2020/2939 E., 2020/2315 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik Yapma
- Hüküm
- Sanıklar hakkında TCK'nın 241/1, 43/1-2, 62/1, 53/1-2-3, 52/1-2-3 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası, hak yoksunluğu
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında müşteki ...'a faizle borç para verme eylemlerine yönelik tefecilik suçundan 06/12/2012 tarih ve 2012/21826 sayılı soruşturma dosyası üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, diğer müşteki olan ...'nin sanıklar hakkında tefecilik suçunu işledikleri iddiasıyla şikayetçi olduğu 2012/23558 sayılı soruşturma dosyasından ...'nin savcılık ifadesinde ...'ın da sanıklardan faizle para aldığını hatırladığı beyanı üzerine müşteki ...'ın beyanı alındığı ve dosyaya dahil edilerek sanıklar hakkında müşteki ...'a karşı eylemleri yönünden de tefecilik suçundan kamu davası dava açılmış ise de.
5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında karar verilemeyeceği gözetilerek,
kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın Maliye Hazinesi'ne tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, Maliye Hazinesi'ne tebliğ edilip edilmediği, kesinleşip kesinleşmediği de araştırılmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2020/2939, K. 2020/2315, 26 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama