Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/309 K.2021/2712

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Zabıta Müdürü olan sanığın zabıta müdürlüğünde memur olarak çalışan katılanı usulsüz şekilde başka birimde görevlendirilmesini sağlayarak bir kısım mali haklardan mahrum kalmasına ve ulaşım, yemek, tuvalet ihtiyaçları yönünden mağdur olacak şekilde olumsuz etkilenmesine neden olduğu, yer değiştirme işlemin idare mahkemesince iptalini müteakip katılanın döndüğü sekreterlik görevinde de süreklilik oluşturacak ve zamana yayılacak şekilde kaba ve sert bir tarzda davrandığı, mazeretsiz olarak işe gelmediği gerekçesiyle savunmasını alıp başkaca bir işlem yapmadığı, bu eylemin de psikolojik baskı unsuru olarak değerlendirildiği,

sanığın böylece katılana karşı aynı suç işleme kararı ile birden fazla eylemi ile görev gereklerine aykırı olarak ve katılanın maddi manevi mağduriyetine neden olarak zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilen olayda;

Sanığın, görev yerine iadesi mahkeme kararıyla sağlanan sanığa, sonraki zamanlarda gerçekleştirdiği mazeretsiz olarak işe gelmediği güne dair yazılı savunma isteme eylemi sonucunda katılan aleyhine bir işlem tesis edilmediğinin anlaşılması, diğer yandan kaba ve sert davranma olarak kabul edilen eylemlerinin ise disiplin suçuna konu olabileceği, sanığın açıklanan eylemlerinin bütünü ile görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarını oluşturmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,