Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/3134 K.2020/1867

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre 17/10/2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 26/03/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın, vergi mükellefi olması halinde ve gerektiğinde hakkında vergi incelemesi yaptırılması,

icra müdürlükleri nezdinde alacaklı olduğu takip dosyalarının araştırılıp varsa borçluların faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları hususunda tanık olarak beyanlarına başvurulması, faiz karşılığı borç para verip vermediği hususunda detaylı kolluk araştırması yaptırılması ile sanığın ...'tan aldığı araçla ilgili resmi satış yapılıp yapılmadığı araştırılıp,

mağdura borç vermek için bir başkası adına kredi çekecek kadar yakın arkadaş olan sanığın bunla tezat oluşturacak şekilde borçtan fazla miktarda senet alınmasının arkadaşlık ilişkisi ve hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı hususu tartışılarak hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,