Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/3149 K.2020/2255

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ...'ın faizle ödünç para vererek tefecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda.

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli şekilde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın icra müdürlükleri nezdinde alacaklı oldukları takip dosyalarının araştırılıp, borçlularının faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıklarına ilişkin olarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanık vergi mükellefi ise ilgili vergi dairesine yazı yazılarak bu konuda hakkında vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi, müşteki ...'nın gösterdiği tanıklar ..., ..., ...'ın mahkemeye celbi sağlanarak beyanlarının alınması,

sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda detaylı ve gizli kolluk araştırması yaptırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,