Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/3463 K.2020/2133

Dosya incelendi gereği düşünüldü: Sanık hakkında 5464 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davası hakkında her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında;

dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılması, sanık adına icra dairelerinde alacaklı olduğu dosyaların bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa bu dosyalar getirtilip bu icra dosyalarında borçlu olarak gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesi,

sanık hakkındaki dosya arasında bulunan 03/07/2014 tarihli vergi tekniği raporu içreğinden rapor ekinde olduğu ve talep halinde gönderileceği belirtilen ifadesi alınan ve post cihazlarından işlem yapan kredi kartı sahiplerinin Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler grup Başkanlığından temin edilip tanık olarak beyanlarının alınmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,