Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/3548 K.2020/2331

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklara yüklenen suçlara ilişkin ilgili yasa maddelerindeki cezanın üst sınırına göre koşulları bulunmadığından katılan vekilinin duruşma isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik iddiası ile haklarında verilen davanın düşürülmesine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tefecilik iddiası ile açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ... vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık iddiası ile haklarında verilen davanın düşürülmesine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında zamanaşımı nedeni ile kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan "TCK 66.maddesi gereğince zamanaşımı sürelerinin dolması nedeni ile düşürülmesine," ibaresinin " 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesine göre düşmesine," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma iddiası ile haklarında verilen davanın düşürülmesine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-e ve 67/3. maddelerinde belirlenen 12 yıllık asli ve ilave zamanaşımı süresine tabi olup, somut olayda sanık ...'ın Gaziosmanpaşa 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/5234 Esas sayılı dosyasında bilirkişi olarak görev yaptığı sırada hazırlanan kıymet takdiri raporunun gayrimenkulün dışından ve özensizce hazırlandığı iddiası ile hakkında görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı,

kıymet takdiri raporunun düzenlendiği 24/12/2009 tarihinin suç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, diğer sanık ...'ın ise posta dağıtım memuru olarak katılana tebliğ edilmesi gereken kıymet takdiri raporu ve satış ilanın tebliğ edilmediğinden bahisle satıştan haberdar olmadığı iddiası ile kamu davası açıldığı,

katılana en son yapılan gayrimenkul satış ilanına ilişkin tebliğ evrakının 01/02/2010 tarihli olduğu anlaşıldığından suç tarihinin 01/02/2010 olarak kabul edilmesi gerektiği, bu sebeplerle zamanaşımını kesen sebepler de dikkate alınarak gerek hüküm gerekse inceleme tarihlerine göre davanın zamanaşımına uğramadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,