Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/370 K.2020/1081

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından sanığın vergi kaydının bulunup bulunmadığı tespit edilerek gerektiğinde vergi incelemesi yaptırılması, sanığın alacaklı olduğu icra takip dosyalarının tespitiyle varsa takip borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesi,

kolluk marifetiyle sosyal ve mali durum araştırması yapılması, tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılmasından ve sanık hakkında tefecilik suçundan açılmış başka dava olup olmadığı araştırılıp açılmış bir davanın varlığı halinde davaların birleştirme olasılığının değerlendirilip, olanaklı olmaması durumunda onaylı bir suretinin dosya arasına getirtilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,