Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/391 K.2020/1231

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan temsilcisinin 23/12/2015 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek sanık müdafiinin temyiziyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde öngörülen cezalarının tür ve miktarına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde yazılı 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, her ne kadar karar başlığında suç tarihi 25/02/2009 olarak yazılmış ise de son ödünç paranın verildiği tarihin 2008 yılının Nisan ayı olduğu,

suç tarihinin sanık lehine 01/04/2008 olarak kabulü ile bu tarih ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.