Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/4259 K.2020/2041

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme görevi kötüye kullanma suçundan yargılanan sanığın beraatine karar verirken sanığın duruşmadaki savunması ile iki tanığın yine duruşmadaki ifadelerini karar metnine yapıştırmış ancak hükümde tanık ...'nun suçlamaya konu olan kaynak kodlarının sadece sanıkta olduğunu, istifasının kabulünden sonra bu kodları vereceğini söylediğini, kodları kimseye vermediğini, rektörün istemi üzerine sanığın bilgisayarı incelendiğinde kodların bulunmadığını beyan etmesine karşın bu beyanı salt metne yazma dışında hükmün gerekçesinde hiç irdelenmemesi,

dosyada biri yargılamayı yapan mahkemeye sunulan diğeri Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesine sunulup birbirini doğrulayan iki ayrı bilirkişi raporunda kaynak kodlarının üniversite bilgisayarında bulunması gerekirken bulunmadığı ve bilgisayara sanık tarafından eklendiği değerlendirilen kod parçası ile yazılımın 20.08.2011 tarihi itibariyle çalışmasının engellenmiş olduğu ve üniversitenin bu nedenle zarara uğradığı kanaati bildirilmesine rağmen, kararda bu raporun irdelenmemesi,

sanığın mahkemedeki savunması karara yapıştırılmasına karşın yazılı savunmalarının hiç değerlendirilmemesi ve sanığın talimat dosyasına ek olarak sunup 28.01.2015 hakim havalesi taşıyan 4 sahifelik yazılı savunmasında tanık olarak ismini bildirdiği ve kaynak kodlarının kendisinde de bulunduğunu savunduğu 1. derece uzman ... ile yine tanık olarak bildirdiği Bilgi İşlem Dairesi eski Şube Müdürü ... ile Şef ...'ın dinlenilmemeleri, mahkeme kararının gerekçeli olmasının Anayasa'nın 141/3, CMK'nın 34/1,

230/2 maddeleri uyarınca zorunlu olmasına karşın sanığın ve iki tanığın salt mahkemedeki ifadelerinin iki kez karar metninde yer verilip gerekçe oluşturacak şekilde yukarıda zikredilen deliller hiç irdelenip değerlendirilmeyerek hükümde gerekçeye yer verilmemesi.

Suç tarihinin sanığın istifa ettiği 12.07.2011 olmasına rağmen karar başlığında 2011 yılı olarak gösterilmesi,

Kabule göre de;

Suçun unsurlarının oluşmaması gerekçesiyle beraat kararı verirken hatalı olarak CMK m. 222/2-a yerine 223/2-b yazılması; gerekçede mahkemece "bu zararın sanığın görevinin ihmali sunucu oluşup oluşmadığına mahkememiz tarafından işlendiğine dair yeterli kanaate varılmaması sebebi ile" beraat kararı verildiği belirtilmesine rağmen hükümde gerekçeyle örtüşmeyen CMK m. 223/2-b maddesinin gösterilmesi,