Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/4371 K.2020/938

Dosya incelendi:

Sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki ...'ın katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ... vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin katılan ... vekili açısında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde,

Suç tarihinin sanığın müştekiye faiz karşılığı para verdiği tarihin 2006 yılı Mart ayı içerisinde olduğunun kabulü ile suç tarihinin Mart 2006 yerine gerekçeli karar başlığında 2006 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığa isnat edilen tefecilik suçunun TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan Mart 2006 ile hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,