Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/4381 K.2020/1461

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 12/05/2015 tarihli ve 2014/4-655 Esas, 2015/152 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, değişik zamanlarda birden fazla kişiye kazanç karşılığı ödünç para verilmesi halinde zincirleme tek tefecilik suçunun oluşacağı nazara alındığında.

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; sanık hakkında tefecilik suçundan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2011 tarihli ve 2010/245 Esas, 2011/811 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verildiği, suç tarihinin 2008 yılı, iddianame tarihinin ise 26/04/2010 olduğu,

temyize konu bu dosyada ise suç tarihinin 10.03.2009 tarihi, iddianame tarihinin ise 15/12/2014 olması karşısında, koşulların oluşması halinde davaların birleştirilmesinden, bahse konu dosyada verilen kararın kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda aslının veya onaylı örneğinin bu dosya arasına konulmasından sonra birleşen dosyadaki suçun sübutu halinde sanığın hukuki kesinti bulunmayan eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme tek tefecilik suçunu oluşturması nedeniyle TCK'nın 3/1 ve 61/1. maddeleri de gözetilerek uygulama yapılması,

kesinleşmiş olması durumunda ise mahsup hükümleri değerlendirilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,