Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/4428 K.2020/676

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda ve farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilerek;

sanığın 2007 ve 2008 yıllarında kazanç elde etmek amacıyla işyerinde bulunan pos cihazlarından gerçek mal veya hizmet alım satımına dayanmayacak şekilde komisyon karşılığı birden çok kişiye ait kredi kartlarından çekim yaptığının iddia edilmesi karşısında, vergi incelemesi sonrasında düzenlenen ayrıntılı raporda isimleri yer alan ve yargılama aşamasında tanık olarak dinlenen kişilerin vergi müfettişine vermiş oldukları beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ile sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinin tanıklara sorulmasından,

ayrıca UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanık hakkında suç tarihleri itibariyle Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kamu davalarının açılmış olduğu anlaşılmakla, davaların akıbetlerinin araştırılmasından ve dosyaların onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,