Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/4804 K.2021/1532

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında.

Vergi müfettişi tarafından dinlenen Tanık ...'nin ifadesinde kendisi ve abisine ait kredi kartlarını arkadaşı...'ye verdiğini, bu şahsın maddi sıkıntı içinde olduğunu, verdiği kartlarla borç çevirme işlemi yaptığından şüphelendiğini beyan ettiği, dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, ... adlı kişinin çağrılarak kartla yapmış olduğu işlemlere ilişkin olarak tanık sıfatıyla beyanının alınması, sanığın tefecilik faaliyetiyle iştigal edip etmediğine yönelik, iş ve ikamet çevrelerinden etkin ve yeterli bir kolluk araştırması yaptırılması,

sanığın alacaklı bulunduğu icra dosyalarının araştırılması, var ise borçlu konumda bulunan kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek aralarındaki borç ilişkisinin tespit edilmesi sonucunda da tanıklar ... ve Halit Hastanoğlu'nun beyanlarıyla birlikte bir değerlendirme yapılıp, hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,