Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/5288 K.2021/214

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkındaki tefecilik suçuna ilişkin olarak. TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçu kanunun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenmiş olup suçun mağduru tüm toplumdur. Tefecilik ilişkisinde faiz karşılığı ödünç para alan kişi, iradi olarak faiz ilişkisinin tarafı olmakta olup gerçek anlamda suçun pasif failidir.

Ancak kanun koyucu izlediği suç siyaseti gereği tefecilik fiilinin aktif failinin kolayca tespitini sağlamak amacıyla ödünç para alan kişiyi cezalandırmamıştır. Bu halde tefecilik fiilinin pasif faili konumunda bulunan faiz karşılığı ödünç para alan kişinin suçun mağduru olarak kabulüne olanak yoktur.

Bu kişilerin fail hakkında şikayetçi olmaları halinde açılan bir kamu davasındaki konumları ihbar eden niteliğindedir ve suçun doğrudan mağduru olmadıklarından davaya katılma hak ve yetkileri bulunmamaktadır.

Bu nedenle sanık ... hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki ...'ın katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ... vekilinin tefecilik suçuna ilişkin temyiz talebi ile duruşma gününü bildiren davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen ve usulüne uygun katılma talebinde bulunmayan müşteki Hazinenin katılan sıfatını kazanmadığı ve bu itibarla kararı temyiz hakkı da olmadığından,

sanıkların üzerine atılı tefecilik, güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarına ilişkin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

İncelemenin müşteki ... vekilinin sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne ve sanıklar ... ... ve ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçu ile sanıklar ... ve ... ...'in üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207 ve 155/1. maddelerinde öngörülen suçların cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıl ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olarak kabulü gereken senedin tanzim tarihi olan 15/05/2006 tarihi ile temyiz inceleme günü arasında 12 yıllık ilaveli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASI,