Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/540 K.2020/942

2) Sanık ... hakkında TCK m.241/1, 43/1, 62, 52/2-3, 53 uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası, hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanık ... hakkındaki 2013/1299 Esas sayılı iddianame ile tüm sanıklar hakkındaki 2012/1337 Esas sayılı iddianameler içeriğine göre; iddianamelerde zikredilen icra takip dosyaları borçluları ile,

sanık ...'ın savunmalarında geçen ve kendilerine borç para verdiğini savunduğu kiracılarının tanık olarak celbedilip, sanıklara yönelik suçlamalara ilişkin bilgi ve görgülerinin tespit edilmesi, ayrıca sanıkların tefecilik faaliyetiyle iştigal edip etmediklerine yönelik, iş ve ikamet çevrelerinden etkin ve yeterli bir kolluk araştırması yaptırılması ile hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,