Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/5482 K.2021/215

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüklenen suçtan doğrudan zarar gören ve 14/02/2018 havale tarihli temyiz dilekçesi ile katılma talebinde bulunan Hazinenin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak KABULÜNE,

Sanıkların temyiz itirazlarının kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının vekalet ücreti takdir edilmesine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda tefecilik suçunu birden fazla işledikleri kabul edilmesine rağmen haklarında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ... (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'ne ait hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ele alınması yönünden CMK'nın 231/11.maddesi gereğince ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması mahallinde mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların ve katılan vekilinin, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK 53/1. madde uyarınca hak yoksunluğuna ilişkin hüküm fıkrasının tümüyle çıkarılması,