Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/5528 K.2021/999

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanığın katılan ...'a karşı işlediği iddia edilen görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın yetkilisi olduğu Helvacıoğlu İhtiyaç Maddeleri Gıda Tarım Ürünleri Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili sıfatıyla takip ettiği Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/207 Esas sayılı ihtiyati tedbir talebini içeren maddi tazminat davasında, ortak olarak çalıştığı Av. ... ile birlikte davayı takip ve sair masraflar için toplam 9.500,00 Türk lirası aldıkları, davanın 01/04/2011 tarihli oturumuna mazeret bildirerek katılmaması sebebiyle 10/06/2011 tarihli müteakip oturumda vekillikten çekilme dilekçesi sunarak davayı takip etmemesine rağmen katılana talebi üzerine 3.250,00 Türk lirasını iade edip,

bâkiye miktarı geri vermeyerek uhdesinde tutup, avukatlık mesleğinin gereklerini yapmayarak, ihmali hareketle görevi kötüye kullandığı iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında Av. ... aracılığı ile katılanın vekalet verdiği, ödemelerin bu avukata yapıldığı, Av. ...'nın da tanık olarak alınan beyanında sanığın müşteki ile muhatap olmadığını beyan etmesi, dosya içerisinde bulunan dekontlarda Av. ... adına ödemelerin yapıldığının anlaşılması karşısında sanıkla birlikte çalışan Av. ... hakkında da aynı eylem nedeni ile soruşturma izni alındığı, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karar verildiği,

yapılan Uyap sorgulamasında Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2014/5156 Esas, 2014/11595 Karar sayılı kararı ile kanun yararına bozma yoluna gidilerek kararın bozulduğu anlaşılmakla dosyanın akıbetinin araştırılarak Av. ... hakkında dava açılıp açılmadığı, açıldı ise birleştirilmesi, birleştirme imkanının ortadan kalkmış olması halinde dosyanın bir örneğinin denetime imkan sağlayacak şekilde dosya arasına alınıp dosyadaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği halde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 2-Sanığın katılan ...'e karşı işlediği iddia edilen görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın katılan ...’nin vekilliğini üstlenerek, davacı müşteki vekili sıfatıyla Antalya 5. Aile Mahkemesinin 2010/121 esasına kayden takip ettiği boşanma davasında vekillik görevini gereği gibi yerine getirmediği, bahse konu boşanma davasında, müvekkili müştekinin delil olarak verdiği düşük yaptığına dair doktor raporu ve facebook görüşmelerini içeren belgeleri mahkemeye sunmadığı, dava sonucunda, mahkemece davanın reddine dair verilen 29/12/2010 tarihli ve 2010/1431 sayılı aleyhe karar 25/01/2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yasal süresinde temyiz etmeyerek 09/02/2011 tarihinde kesinleşmesine sebebiyet verdiği,

alacaklı müşteki vekili sıfatıyla ... hakkında bahse konu karara istinaden faiziyle birilikte toplam 2.879,00 Türk lirasının tahsili için Antalya 9. İcra Müdürlüğünün 2010/20837 sayılı dosyası üzerinden yürüttüğü icra takibini başlattığı 31/08/2010 tarihinden itibaren tahsilata yönelik işlem yapmadığı gibi, talebine rağmen takibin akıbeti hakkında müvekkili müştekiyi bilgilendirmeyip, alacağa mahsuben hâricen 2.000 Türk lirası tahsil ettiği hâlde müvekkili müştekiye vermeyerek uhdesinde tuttuğu iddia ve kabul edildiği olayda,

katılanın eski eşi ...'nin alınan beyanında boşanma davasının reddine dair verilen karar sonrasında aleyhe temyize gidilmeyeceğine dair aralarında protokol yapıldığını beyan ettiği, katılanın babasının ise avukatlık ücretinin nafakadan alınacağına dair sanıkla anlaşma yapıldığını beyan etmesi karşısında hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılmadan delillerin tüm dosya kapsamıyla birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,