Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/5601 K.2021/1224

Suç tarihi : 2013 Hüküm : Sanık Göksel hakkında mahkumiyet Sanık Mehmet Can hakkında HAGB Temyiz eden : Sanık Göksel müdafii, sanık Mehmet Can müdafii, katılan vekili Tebliğnamedeki düşünce : Onama, ret, düzeltilerek onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK'nın 231/12. maddesi karşısında, itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünde gereğinin merciince takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

İncelemenin sanık Göksel Gürler hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile katılan Hazine vekilinin ise mahkumiyet hükmüne (yalnızca vekalet ücreti yönünden) yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/04/2016 gün ve 2014/118-2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve suçun TCK'nın topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu,

eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği, bu bağlamda TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda ve/veya farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği, zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günün suç tarihi olduğu,

bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi, iddianame tarihinden sonraki eylemlerin ise gerçek içtima hükümleri ve varsa kendi içinde teselsül hükümleri değerlendirilmek suretiyle karara bağlanması gerekeceği nazara alındığında, UYAP sisteminden yapılan sorgulamada sanık hakkında Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2016 tarih ve 2013/85 Esas, 2016/645 Karar sayılı ilamıyla tefecilik suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın kesinleşerek infaz edildiği, suç tarihinin 2012, iddianame tarihinin ise 06/02/2013

olduğu, temyize esas dosyanın ise suç tarihinin 2009 yılı, iddianame tarihinin ise 25/04/2014 olduğunun anlaşılması karşısında; dosyanın aslı veya onaylı örneklerinin bu dosya arasına konulmasından sonra, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının veya mükerrer dava olup olmadığının saptanması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde, mahsup işleminin yapılması, mükerrir olduğunun belirlenmesi halinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda atılı suçu birden fazla kez işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nın 43/1. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-1136 sayılı Kanun’un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan hazine lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suç tarihinin faizle ödünç paranın verildiği en son tarih olan "01/12/2009" yerine gerekçeli karar başlığında "2013" olarak gösterilmesi suretiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,