Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/61 K.2020/959

Dosya incelenerek gereği düşünüldü : Sanıklar hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar ..., ... haklarındaki tefecilik suçuna ilişkin olarak. TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçu kanunun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenmiş olup suçun mağduru tüm toplumdur. Tefecilik ilişkisinde faiz karşılığı ödünç para alan kişi, iradi olarak faiz ilişkisinin tarafı olmakta olup gerçek anlamda suçun pasif failidir.

Ancak kanun koyucu izlediği suç siyaseti gereği tefecilik fiilinin aktif failinin kolayca tespitini sağlamak amacıyla ödünç para alan kişiyi cezalandırmamıştır. Bu halde tefecilik fiilinin pasif faili konumunda bulunan faiz karşılığı ödünç para alan kişinin suçun mağduru olarak kabulüne olanak yoktur.

Bu kişilerin fail hakkında şikayetçi olmaları halinde açılan bir kamu davasındaki konumları ihbar eden niteliğindedir ve suçun doğrudan mağduru olmadıklarından davaya katılma hak ve yetkileri bulunmamaktadır. Bu nedenle sanıklar ..., ... hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davalarına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekinin katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece verilen katılma kararının usülsüz olduğu,

Dosyadaki mevcut delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılmasını teminen sanıkların tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılması, soruşturmanın müştekinin şikayetiyle başladığı ve kazanç karşılığı para aldığı iddia edilen ...'ın dava konusu olay hakkında suçtan zarar gören sıfatıyla beyanlarının alınmasından sonra hasıl olacak sonuca sanığın hukuki durumunun takdiri ile karara varılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,