KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2020/6133 E., 2021/1507 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik yapmak
- Hüküm
- TCK'nın 241/1, 43/1 ve 2, 62, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
229 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında;
dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, vergi tekniği raporunda adı geçenlerin ve sanığın iş yerini fiilen işlettiğini iddia ettiği ...'in tanık olarak dinlenmeleri, sanığın faiz karşılığı borç para verip vermediği ve tefeciliğe konu olan eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunda detaylı kolluk araştırması yaptırılması,
hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2020/6133, K. 2021/1507, 23 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama