Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/6159 K.2021/2025

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tefecilik suçundan tayin olunan cezaların miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyiz talebinin kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne, katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin ise sadece vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, sanık hakkında netice ceza olarak 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 2080 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 19 ay 7 gün hapis ve 2080 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan Hazine lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken vekalet ücreti hususunda bir karar verilmemesi,