Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/646 K.2020/730

Müşteki ... vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki ...'in katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, katılan ... vekilinin tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne, sanık müdafinin temyiz itirazlarının ise mahkumiyet hükmüne ve zamanaşımına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin en son 2008 yılında sanıktan faizle para aldığını beyan ettiği, kesin olarak belirlenememesi nedeniyle sanık lehine değerlendirme ile 01.01.2008 olarak kabulü gerektiği, suç tarihinin 01.01.2008 tarihi yerine gerekçeli karar başlığında 03/04/2009 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, 01.01.2008 olan suç tarihi ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;