Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/6722 K.2021/1320

2)Sanık ... hakkında: TCK'nın 241/1,43,62,52/2, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası, hak yoksunluğu

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, iş yerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendilerine para ihtiyacı nedeniyle başvuran şahısların hamili oldukları kredi kartları ile POS cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarlarından belli bir komisyon alınması suretiyle tefecilik suçunun işlendiği iddia edilen somut olayda;

Maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılabilmesi amacıyla; sanıkların tefecilik yapıp yapmadığının kolluk marifetiyle araştırılmasından, vergi mükellefi olmaları halinde haklarında vergi incelemesi yaptırılması, sanıkların alacaklı olduğu icra takip dosyaları bulunup bulunmadığının tespitiyle mevcutsa takip borçlularının faiz karşılığında sanıklardan ödünç para alıp almadıkları hususunda tanık sıfatıyla dinlenilmelerinden, POS cihazından alış veriş yapan kişinin tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra tüm kanıtların hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 43.maddesinin uygulanabilmesi için sanığın tefecilik eylemini değişik zamanlarda ve farklı kişilere karşı işlemesi gerektiğinden, somut olayda suçun mağdurunun tek kişi olması ve işlem arası sürenin kısalığı dikkate alındığında Türk Ceza Kanunu'nun 43 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. Maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,