KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2020/7135 E., 2021/1420 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanmak
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Bulanık ilçesi Belediye Başkan yardımcısı olarak görev yapan sanığın itfaiye araçları ve ekiplerinin lastik yakma olaylarında yeterli güvenlik önlemi alınmadığı gerekçesi ile yangın söndürmeye gitmeyeceği yönündeki talimatı uyarınca 19/03/2011 tarihli lastik yakma olayına yeterli güvenlik önlemi alınmadığına dair ihbar ya da tutanak olmadığı halde itfaiye aracı ve ekiplerinin gönderilmemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu aynı Kanun'un 257/2. maddesine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda sanığa ihtaratta bulunulmasına dair karar verilmesi,
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2020/7135, K. 2021/1420, 17 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama