Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/716 K.2020/311

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir, ancak:

1- Avukat olan sanığın, vekilliğini üstlenerek dava açmak için katılandan masraf ve vekalet ücreti aldığı halde, dava açmadığı gibi, açtığını söyleyip oyalamak suretiyle TCK'nın 257/1. maddesi kapsamında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği gözetilmeden, eylemi ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kabul edilerek hakkında 257/2. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

2- Açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması yerine CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,

3- Adli para cezasının belirlenmesi sırasında hüküm fıkrasında TCK'nın 52/2. maddesine yer verilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5- Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında şikayet tarihi olan 23/07/2007 yerine 31/10/2006 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-(c) maddesine aykırı davranılması,