Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/7163 K.2021/1416

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için eylemin kanun'da ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerektiği, 05/03/2007 tarihli genel vekaletname ile sanık avukatı vekil olarak tayin eden katılanın, 17/09/2007 tarihinde azlettiği, azil kararının da sanığa 10/09/2007 tarihinde tebliğ edildiği halde, sanığın söz konusu azilnameyi gizleyerek katılanın alacaklısı olduğu Tarsus 1. İcra Müdürlüğünün 2007/1389 sayılı dosyasına yatırılan 6.796,80'yi;

yine Tarsus 1. İcra Müdürlüğünün 2006/2420 sayılı dosyasına yatırılan 3.538,60 TL'yi geçerli olmayan vekaletnameye dayanarak azil tarihinden sonraki muhtelif tarihlerde tahsil ederek katılana vermemesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 158/1-d-i maddesinde tanımlanan kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Dosya içeriğine göre 29/04/2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2007 olarak gösterilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, bir güvenlik tedbiri olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi kapsamında aleyhe bozma yasağına konu olmayacağı nazara alınarak aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,