Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/7325 K.2021/3288

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki Erdoğan Özer'in katılma hakkı olmadığı bu itibarla hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi üzerine yapılan incelemede:

Sanıklara isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257 maddesinde öngörülen cezaların tür ve miktarına göre aynı Kanunun 66/1-e maddesinde yazılı 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,

zamanaşımını en son kesen 31/10/2012 tarihli sorgu ile temyiz incelemesi günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.