Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/7493 K.2021/258

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ile ilgili olarak, mahkeme 22/01/2013 tarihli duruşmada "Sanık ... tarafından kendisini vekil ile temsil ettirdiğine dair mahkememize ulaşmış herhangi bir bilgi olmadığı görüldü." şerhini düşmesine rağmen gerekçeli kararın sanığın eski müdafine tebliğ edildiği, daha sonrasında da gerekçeli kararın tebliğinin sanığa Tebligat Kanunu 21/2'ye göre yapıldığı görülmüş olup, tebligatın usulsüz olması nedeniyle 10/02/2015 tarihindeki temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'ın tefecilik suçuna vücut veren eylemleriyle ilgili olarak, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında Eylül 2008 yerine 17/02/2010 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “Tefecilik” suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzatılmış dava zamanaşımının, mağdurların ve sanıkların beyanlarına göre mağdurlara ödünç paranın verildiği en yakın tarih olan 2008 Eylül olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,